Member details
 
Hallo allemaal, wil je leuke krabbels versturen zonder die vervelende reclame link, en leuke totale pimps voor je hyves wordt dan nu lid van
http://pimpyourhyves.hyves.nl/no name
KIK HIER en wordt lid van de enige echte 'mannen hyve'! We hebben jullie hard nodig, om de vrouwen hyve te verbreken.. ! Keep on en wordt lid!
P.S. als extraatje wordt je beloond als we aan het eind van de maand het aantal leden hebben waar we naar streefden! :-d Cool toch?
9 Aug, 14:07
DreamCars http://DREAMCARS.hyves.nl/
no nameOp deze site staan een aantal van de meest exotische auto's ter wereld. Ook zijn er specificaties te vinden over bepaalde modellen. Voor degenen die nog mooie foto's heeft van eigen of andere auto's kan deze plaatsen.Of informatie heeft kan het plaatsen
5 Aug, 18:48
Deze serie is momenteel op NET 5 te zien, iedere zondag om 22.20 uur.

Wordt nu lid van de hyve, over de Winchesterbroers.

http://winchesters.hyves.nl/



18 Jul, 10:04
Als je alleen :girlgiggle: :shining: :girlgiggle: reist heb je aanspraak. Van vrouwen maar ook van mannen. Om al te opdringerige mannen van me af te houden heb ik een reeks van smoezen verzameld. En ik niet alleen, want de meeste alleenreizende vrouwen hebben een arsenaal aan smoezen. Er zijn er zelfs die speciaal een gladde ring om hebben. Een neptrouwring. Wel overwogen, maar zo ver ga ik nog niet, het smoezen arsenaal moet maar voldoen. Als mannen er naar vragen ben ik getrouwd. Op de vraag waar mijn man dan is komt steevast het antwoord dat die even snel terug moest naar zijn hotel om de geldbuidel op te halen. Bij een van de andere mannen vertel ik doodleuk weer een ander verhaal.

De laatste avond in Barça. Een groot deel van de middag rondgezworven in de smalle straatjes vlakbij de Ramblas. Steegjes met talloze winkels, van sieraden tot leuke schoenen en modieuze kleding. En niet te vergeten de eettentjes. De zon begon inmiddels onder te gaan en ik vond dat dit een mooi tijdstip was om afscheid te nemen van Barça . Bij de eerste de beste gelegenheid besloot ik een taxi naar het hotel te nemen, altijd nog een ritje van een minuut of tien. Een aantal chauffeurs weigerden naar mijn hotel te rijden. Uiteindelijk een taxichauffeur gevonden en de altijd een eeuwige onderhandelingen opgestart. Ik bedacht me echter dat dit mijn laatste avond was en zei tegen de chauffeur dat hij me voor zijn prijs naar mijn hotel kon brengen. Hij blij :yeah: en ik blij. Dat hij erg blij was bleek in de loop van de rit. Ik had een zingende chauffeur uitgekozen. Hij bleef maar zingen en tegen me zeggen dat ik a "very nice lady" was en maar vragen of ik happy was. En als ik happy was dan moest ik maar zingen. Het zingen heb ik nog een tijdje uit kunnen stellen maar gaf me al snel gewonnen. En zo kon het gebeuren dat de chauffeur een spaans liefdesliedje aan het zingen was en ik als tweede stem daar "I am so happy" door heen zong. Vooral bij stoplichten, het passeren van voetgangers leverde dat verbaasde blikken op maar wel allemaal met een glimlach. Bij het hotel was mijn feestje nog niet afgelopen!! De chauffeur wilde met me uit!! Euhhhh nee dus. Ik niet met hem!!! Het smoezen arsenaal maar weer boven tafel gehaald en het doen voor komen alsof “mijn man” ook onderweg was (van een werkbezoek) en dat we die avond samen zouden dineren. De smoes werkte maar gedeeltelijk. Bij het afrekenen kreeg ik naast het wisselgeld ook zijn telefoonnummer. Voor als “mijn man” niet zou komen. Mijn hand kreeg ik ook niet direct terug. Die hield hij vast en hij verklaarde me :hearteyes: zijn liefde :hearteyes: . Hoe romantisch midden op een drukke straat ergens in Barcelona. Als “getrouwde”
vrouw kon ik natuurlijk niet op zijn aanbod ingaan en gelukkig begreep hij dat. Hij probeerde nog wel om een foto te krijgen. Die kon hij dan op zijn dashboard plakken zodat ik altijd bij hem was. Stel je voor. Voor altijd op het dashboard van een taxichauffeur hier in Barcelona. Ik hoorde de verhalen al die hij aan de andere toeristen zou vertellen: Dit is ze. Die gekke vrouw die achter in mijn taxi Iam so happy zat te zingen. :boogie: Maf wijf !
:heartbounce: http://echte-muziek.hyves.nl:heartbounce:
:heartbounce: :heartbounce: CELINE DION HYVES:heartbounce: :heartbounce:
no name







DEZE HYVES IS VOOR ECHTE FANS VANno name








BIJNA 2800 LEDEN GENIETEN VAN MEER DAN 600 FOTO'S EN HAAR MUZIEK.
MELD JE GRATIS AAN, EN WORDT OOK LID.
no name

Vanmorgen, 7 uur:

Mijn zoon Ties (4): "mamma, weetje??"

"uh.. nee..."

"Nou, toen ik gepoept had hè.... toen ging ik doortrekken hè.... en toen floeperde dat groene dingetje ook mee"

"welk groene dingetje bedoel je precies?"

"nou, je weet wel, die eerst aan de binnenkant van de peesee hing maar nu niet meer"

"ooh kee.... het toiletblokje"

Ik buig mij diep over het toilet en zie gelukkig niks vreemds. Voor de zekerheid trek ik een keer door...... toch wel iets vreemds, in de vorm van een snel stijgend waterniveau. Langzaam, heel heel tergend langzaam daalt het water weer. Dat is in mijn voordeel, want mijn hersenen zijn nog niet helemaal op gang en het geeft me de tijd om over een oplossing na te denken.

Ties roept intussen verheugd: "JA! JA! EEN WATERVAL! EEN DRAAIKOLF!!!!"

Een paar seconden (oké, laat ik eerlijk zijn: een paar minuten) zit ik op de badrand te twijfelen of ik wel of niet... maar hee.. someone's gotta do da dirty job dus hup naar beneden om een rubberen handschoen te halen.

Als een chirurg die op het punt staat een open hart operatie uit te gaan voeren aanschouw ik peinzend mijn patiënt, de gehandschoende hand in de aanslag. (klinkt leuker dan inwendig onderzoek, toch??)

En van je één-twee-drie steek ik mijn hand in de toiletpot en voel.. niks. Nog maar een keer steken en ik voel.... nouja, dat wil je niet weten. Ik haal het er toch maar uit, terwijl het eerst nog heldere water langzaam troebel wordt.

Ties: "mamma, is dat koffie met stukjes??"

"nee schat, dat is GEEN koffie met stukjes…."

"oh nee.. weet je, dat is mijn eten van gisteren hè?
(klinkt leuker dan poep, het kind houdt gelukkig rekening met me)

Had ik overigens al verteld dat een rubberen handschoen veel minder lang is dan de toiletpot diep?

Ken je dat nog van vroeger, dat je met je rubberen laarsjes in een heel diepe plas liep en dat de plas ineens dieper was dan je laarsjes en het water dan over de rand……

Derde poging... ik draai mijn lichaam (heel soepel.. not!) op zo een manier dat ik met mijn elleboog een knik kan maken die de vorm van de binnenkant van de toiletpot nadoet en haal diep adem.

Er in, diep er in met die arm !! AUW...ik hoor een soort van krak net onder mijn elleboog.... er flitst een beeld door mijn hoofd van klem zitten.... is mijn kind al groot genoeg om de telefoon beneden op te halen om 112 te bellen.... komt de politie dan of de brandweer? Werken daar nou wel of niet bekenden van me?... en wil ik dat die mij hier in mijn ondergoed en geknield voor de toiletpot aanschouwen... slaan ze die toiletpot dan aan gruzelementen of regelen ze assistentie .. ambulance...nemen ze die hele pot mee of hadden ze die nou net stukgeslagen... kom je dan met een foto in de krant??

IK VOEL IETS! IK VOEL IETS! Met veel moeite krijg ik het te pakken en trek… en trek.... trots houd ik het omhoog... Ties springt op en neer en applaudisseert "Goed zo mamma, dat is het stokje van het groene dingetje dat eerst aan de binnenkant van de peesee hing!!"

Stokje??

Jakkes, ik heb inderdaad alleen het stokje te pakken.

Maar vooruit, omdat ik lekker bezig ben, nu toch al tot aan mijn oksel in de stront zit en de voorpagina van het Brabants Dagblad mij bij de vorige poging bespaard bleef durf ik nog eenmaal het slangenmens te doen en voel, voel dieper….maar helaas. Ik voel niks meer. Ik geef het op. WC bril dicht…

Eerst koffie! Maar niet met stukjes
To be or not to be, that’s the question

Zijn of niet zijn, dat is de vraag. Shakespeare zei het al. En ik mag denk ik veilig aannemen dat hij nog niet op hyves zat….

Wil je iemand zijn of wil je niemand zijn?
Sta jij voor de persoon die je bent of ben je zo onzeker over jezelf dat jij jezelf het liefst verborgen houdt?
Want dat is wat de meeste van ons doen hier op hyves. Bewust of onbewust.

Iedereen op hyves heeft een voorraadje vrienden. Wil je weten hoe het met de desbetreffende persoon is dan bezoek je zijn of haar hyve, kijkt even tussen de krabbels en de vakantiefoto’s. Je hebt aan die persoon gedacht. Gewoon omdat je nieuwsgierig was hoe het ging of misschien om mooiere of minder mooie redenen.

En nou het gekke: 98% van ons doet dan anoniem……
Waarom in hemelsnaam? Het zijn toch je vrienden? En ik neem aan dat je je niet schaamt voor je vrienden om ze te laten zien dat je aan ze gedacht hebt. Toch?

En nou hoor ik je denken…..anoniem? Hoezo anoniem?!?
Ja, anoniem! Voor alle goldmembers bestaat de mogelijkheid om te kijken wie hun pagina de laatste tijd heeft bezocht. Maar veel officiële bezoeken krijgen ze niet. Wel een teller die net als bij ieder ander de lucht in schiet bij elk bezoek. Want hyves staat namelijk zo ingesteld dat je bezoek standaard ‘onzichtbaar’ is voor iedereen.

To be or not to be, dat blijft de vraag…..

Wat gebeurt er als je je profiel op zichtbaar zet?
De goldmember krijgt aan de rechterkant van zijn of haar beeldscherm een fotootje te zien dat je zijn of haar pagina hebt bezocht. Met de datum er bij. Geen tijdstip. Niet hoevaak. Al bezoek je iemands pagina 30x omdat je wil weten wie het met wie doet, je foto komt maar 1x te voorschijn. En wil je de site van je ex in de gaten houden, dan kun je altijd instellen dat alleen die persoon je bezoek niet mag zien.

Ben jij dus niet bang om te laten weten dat je vrienden in gedachten bij je zijn, wil jij laten weten aan je vrienden zonder te krabbelen dat ze belangrijk voor je zijn en dat je aan ze denkt, zet jezelf dan op zichtbaar!

Verander je instellingen via:

mijn menu-->privacy-->statistieken


Vul ook mijn POL in om te laten zien wat je gaat doen....
Vaak zagen we haar lopen, met haar zoontje. Een alleenstaande vrouw, die er zelfverzekerd uitzag en genoeg ellende had meegemaakt.

Haar zoontje was het enigste goede wat ze aan al die mannen had overgehouden, is wat wij in gedachten tegen elkaar zeiden.
Het was zaterdagmiddag, dus die volle tassen moesten van de markt afkomstig zijn. Het zoontje liep met een zo'n zware tas en een speelgoeddoos in de andere hand, zo hup..de portiek in.
Mijn gedachten dwaalden af, hoe het moet zijn geweest voor hem. Zonder vader, hunkerend naar mannelijk invloed in zijn leven.
Het was al een groot manneke, dus de wereld kon hij wel aan. Maar vaak zie je, dat een jongen wel een vaderfiguur nodig hebben.

Toen zijn moeder dan ook weer zwanger raakte, kwam hij gedeeltelijk op de 2e plaats.
Het was dan niet echt opgevallen, maar oplettende moeders zien het.
Ze gaf hem weliswaar alles, wat zijn hartje begeerde. Maar een vader kon ze hem niet schenken.
De mannen kwamen en gingen, maar geen enkel nam de last van vaderschap op zich. Ze liepen er uiteindelijk allemaal voor weg. Daar het ook niet hun kinderen waren, was het enigzins te begrijpen.

Ze beviel, na een moeizame zwangerschap van ....nog een jongen.
Haar wens kwam uit, want een meisje wilde ze niet echt. De mogelijkheid, om die dan ook later alleen te zien, wilde ze voorkomen. Dus was ze blij en gelukkig met haar 2e zoontje.

Niet lang daarna, hoorden we de geruchten over de vermeende vaderschap van menig man. Die weleens een prive-gesprek met haar hadden, zullen we zeggen.
Laten we zeggen, een heilig boontje is niemand, maar zij maakte het wel bont. Een bruin kindje, met een lichte moeder, en ze wees een blanke man aan, als de vader???
Iedereen die bij haar in de buurt woonde, en haar kende, wist wel beter. Maar er waren nog 3 potentiele vaders, dus ja...
Het spelprogramma "wie van de 3?" is al jaren van de buis, dus een brief naar hun, zou geen zin hebben.

Toch zagen we haar op een dag, met een nieuwe "slachtoffer"
Hij liep achter de kinderwagen, terwijl ze met haar mooie lange haren naast hem paradeerde.
Waar het oudste zoontje was, kon ik niet zeggen. Maar mijn veelzeggende blik, sprak boekdelen tegen mijn man.
Het zag er wel mooi uit, een perfect gezinnetje. Man, vrouw en kindje, ze zagen er echt leuk en lief uit.
Als je ze niet kende....

En dat was het probleem; we kwamen erachter dat die man, een verloren broertje/dus oom van mijn man was.

En wat doe je dan?????